کلیات سعدی/غزلیات/اتفاقم به سر کوی کسی افتادست

by سعدی

۵۸– ط

اتفاقم بسر کوی کسی افتادستکه در آن کوی چو من کشته^[۱] بسی افتادست خبر ما برسانید بمرغان چمنکه هم‌آواز شما در قفسی افتادست بدلارام بگو ای نفس باد سحرکار ما همچو سحر با نفسی افتادست بند بر پای^[۲] تحمل چکند گر نکند^[۳]؟انگبینست که در وی مگسی افتادست هیچکس عیب هوس باختن ما نکندمگر آن کس که بدام هوسی افتادست سعدیا حال پراکندهِ گوی آن داندکه همه عمر بچوگان کسی افتادست

---

1. خر و بار.
2. پای‌بند تو.
3. روی شیرین چه توان گفت برو خال سیاه.