کلیات سعدی/غزلیات/آه اگر دست دل من به تمنا نرسد

by سعدی

۱۸۹– ب

	آه اگر دست دل من بتمنا نرسد			یا دل از چنبر عشق تو بمن وانرسد[۱]
	غم هجران بسویّت‌تر ازین قسمت کن			کاین همه درد بجان من تنها نرسد
	سرو بالای منا گر بچمن برگذری			سرو بالای ترا سرو ببالا نرسد
	چون توئی را چو منی در نظر آید هیهات؟			که قیامت رسد این رشته بهم یا نرسد
	ز آسمان بگذرم ار بر منت افتد نظری[۲]			ذره تا مهر نبیند بثریا نرسد
	بر سر خوان لبت دست چو من درویشی			بگدائی رسد آخر چو بیغما نرسد
	اَبر چشمانم اگر قطره چنین خواهد ریخت			بوالعجب دارم اگر سیل بدریا نرسد
	هجر بپسندم اگر وصل میسر نشود			خار بردارم اگر دست بخرما نرسد
	سعدیا کنگرهٔ وصل بلندست و هر آنک			پای بر سر ننهد دست وی آنجا نرسد

---

1. تجدیدنظر: یا دل از پنجهٔ عشق تو بمن وانرسد
2. بر درت زان گذرم تا نظر افتد بمنت.