کلیات سعدی/بوستان/باب هفتم/سه کس را شنیدم که غیبت رواست

by سعدی

	سه کس را شنیدم که غیبت رواست			وزین درگذشتی چهارم خطاست
	یکی پادشاهی ملامت پسند			کزو بر دل خلق بینی گزند
	حلالست[۱] ازو نقل کردن خبر			مگر خلق باشند ازو بر حذر
	دوم پرده بر بی حیایی متن			که خود میدرد پردهٔ خویشتن
	ز حوضش مدار ای برادر نگاه			که او[۲] می‌درافتد بگردن بچاه
	سوم کژ[۳] ترازوی ناراست خوی			ز فعل بدش هرچه دانی بگوی

---

1. مباح است.
2. خود.
3. کم.