کلیات سعدی/بوستان/باب هشتم/ز ره باز پس مانده‌ای می‌گریست

by سعدی

	ز ره باز پس مانده‌ای میگریست			که مسکین تر از من درین دشت کیست؟
	جهاندیده‌ای گفتش ای هوشیار			اگر مردی این یک سخن گوش دار[۱]
	برو شکر کن چون بخر برنه‌ای			که آخر بنی آدمی[۲] خر نه‌ای

---

1. 	خری بارکش گفتش از بی تمیز			ز جور فلک چند نالی تو نیز

2. بزیر کسان.