کلیات سعدی/بوستان/باب هشتم/جوانی سر از رأی مادر بتافت

by سعدی

حکایت

جوانی سر از رای مادر بتافتدل دردمندش بآذر^[۱] بتافت چو بیچاره شد پیشش آورد مهدکه ای سست مهر فراموش عهد نه گریان و درمانده بودی و خردکه شبها ز دست تو خوابم نبرد نه در مهد نیروی حالت نبودمگس راندن از خود مجالت نبود تو آنی که از^[۲] یک مگس رنجه‌ایکه امروز سالار و سرپنجه‌ایبحالی شوی باز در قعر گورکه نتوانی از خویشتن دفع مور دگر دیده چون برفروزد چراغچو کرم لحد خورد پیه دماغ؟ چه پوشیده چشمی ببینی که راهنداند همی وقت رفتن ز چاه تو گر شکر کردی که با دیدهٔو گر نه تو هم چشم پوشیدهٔ معلم نیاموختت فهم^[۳] و رایسرشت این صفت در نهادت خدای گرت منع کردی^[۴] دل حق نیوشحقت عین باطل نبودی^[۵] بگوش

***

---

1. بر آذر. چو آذر.
2. کز آن.
3. عقل.
4. حق ندادی.
5. نمودی.