کلیات سعدی/بوستان/باب ششم/یکی نان خورش جز پیازی نداشت

by سعدی

حکایت

یکی نانخورش جز پیازی نداشتچو دیگر کسان برگ و سازی نداشت پراکندهٔ گفتش ای^[۱] خاکساربرو طبخی از خوان یغما بیار بخواه و مدار از کس ای خواجه باککه مقطوع روزی بود شرمناک قبا بست و چابک نوردید دستقبایش دریدند و دستش شکست شنیدم که میگفت و خون میگریستکه ای نفس خود کرده را چاره چیست؟^[۲] جوینی که از سعی بازو خورمبه از میده^[۳] بر خوان اهل کرمچه دلتنگ خفت آن فرومایه دوشکه بر سفرهٔ دیگران داشت گوش

---

1. کسی گفتش ای سغبهٔ.
2. :
   همی گفت و بر خویشتن می‌گریستکه مر خویشتن کرده را چاره چیست
3. مرغ.