هشت کتاب/مرگ رنگ/سپیده

by سهراب سپهری

 

سپیده

 

در دور دست
قویی پریده بی‌گاه از خواب
شوید غبار نیل ز بال و پر سپید.

 

لب‌های جویبار
لبریز موج زمزمه در بستر سپید.

 

در هم دویده سایه و روشن.
لغزان میان خرمن دوده
شبتاب می‌فروزد در آذر سپید.

 

همپای رقص نازک نی‌زار
مرداب می‌گشاید چشم تر سپید.

 

خطی ز نور روی سیاهی است:
گویی بر آبنوس درخشد زر سپید.

 

دیوار سایه‌ها شده ویران.
دست نگاه در افق دور
کاخی بلند ساخته با مرمر سپید.