هاتف اصفهانی (غزلیات)/من پس از عزت و حرمت شدم ار خار کسی

by هاتف اصفهانی

	من پس از عزت و حرمت شدم ار خار کسی			کار دل بود که با دل نفتد کار کسی
	دین و دنیا و دل و جان همه دادم چه کنم			وای بر حال کسی کوست گرفتار کسی
	ناامید است ز درمان دو بیمار طبیب			چشم بیمار کسی و دل بیمار کسی
	آخر کار فروشند به هیچش این است			سود آن کس که به جان است خریدار کسی
	هاتف این پند ز من بشنو و تا بتوانی			بکش آزار کسان و مکن آزار کسی