نظامی (خسرو و شیرین)/دگر ره گفت بعد از زندگانی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' نظامی (خسرو و شیرین)  از نظامی
(دگر ره گفت بعد از زندگانی)
'


 دگر ره گفت بعد از زندگانیبیاد آرم حدیث این جهانی 
 جوابش داد پیر دانش آموزکه ای روشن چراغ عالم‌افروز 
 تو آن نوری که پیش از صحبت خاکولایت داشتی بر بام افلاک 
 ز تو گر باز پرسند آن نشانهانیاری هیچ حرفی یاد از آنها 
 چو روزی بگذری زین محنت‌آباداز آن ترسم کز این هم ناوری یاد 
 کسی کو یاد نارد قصه دوشتواند کردن امشب را فراموش