ناصر خسرو (قصاید)/جهان دامگاهی است بس پر چنه

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' ناصر خسرو (قصاید)  از ناصر خسرو
(جهان دامگاهی است بس پر چنه)
'


 جهان دامگاهی است بس پر چنهطمع در چنه‌ی او مدار از بنه 
 بباید گرستن بر آن مرغ‌زارکه آید به دام اندرون گرسنه 
 سیه کرد بر من جهان جهانشب و روز او میسره میمنه 
 نیابم همی جای خواب و قراردر این بی‌نوا شب گه پر کنه 
 هزاران سپاه است با او همهز نیکی تهی و به دل پر گنه 
 به یمگان به زندان ازینم چنینکه او با سپاه است و من یکتنه 
 تو، ای عاقل، ار دینت باید همیبپرهیز از این لشکر بوزنه 
 از این دام بی‌رنج بیرون شویاگر نوفتادت طمع در چنه 
 به دون قوت بس کن ز دنیای دونکه دانا نجوید ز دنیا دنه 
 از ابر جهان گر نباردت سیلچو مردان رضا ده به اندک شنه 
 بباید همی رفت بپسیچ کارچنین چند گردی تو بر پاشنه؟