منوچهری (قصاید و قطعات)/صنما! گرد سرم چند همی‌گردانی

by منوچهری

	صنما! گرد سرم چند همی‌گردانی			زشتی از روی نکو زشت بود گر دانی
	یا بکن آنچه شب و روز همی وعده دهی			یا مکن وعده هر آن چیز که آن نتوانی
	از حد و غایت نافرمانی در مگذر			که پدیدارست اندازه‌ی نافرمانی
	دل من بردی و از خویشتنم دور کنی			برنیاید صنما کار بدین آسانی
	مهربانی نکنی بر من و مهرم طلبی			ندهی داد و همی‌داد ز من بستانی
	بی‌وفایی کنی و نادان سازی تن خویش			نیستی‌ای بت یکباره بدین نادانی
	نبوی راضی گر زانکه امیرت خوانم			من بدان راضی باشم که غلامم خوانی
	از تو ما را نه کنار و نه پیام و نه سلام			مکن ای دوست که کیفر بری و درمانی
	گویی: اندر دل پنهانت همی‌دارم دوست			به بود دشمنی از دوستی پنهانی
	مکن ای دوست که بیداد نشانی نگذاشت			عدل باز آمد با بوالحسن عمرانی
	خواجه و سید سادات رئیس الرسا			همچو خورشید به بخشندگی و رخشانی