ملک الشعرا بهار (مثنویات)/ایرجا! رفتی و اشعار تو ماند

by ملک الشعرا بهار

	ایرجا! رفتی و اشعار تو ماند			کوچ کردی تو و آثار تو ماند
	چون کند قافله کوچ از صحرا			می‌نهد آتشی از خویش به جا
	بار بستی تو ز سرمنزل من			آتشت ماند ولی در دل من
	چون کبوتربچه‌ی پروازی			برگشودی پر و کردی بازی
	اوج بگرفتی و بال افشاندی			ناگهان رفتی و بالا ماندی
	تن زار تو فروخفت به خاک			روح پاک تو گذشت از افلاک
	جامه پوشید سیه در غم تو			نامه شد جامه‌در از ماتم تو
	شجر فضل و ادب بی‌بر شد			فلک دانش بی‌اختر شد
	دفتر از هجر تو بی‌شیرازه است			وز غمت داغ مرکب تازه است
	رفت در مرگ تو قدرت ز خیال			مزه از نکته و معنی زامثال
	اندر آهنگ دگر پویه نماند			بر لب تار بجز مویه نماند
	بی‌تو رفت از غزلیات فروغ			بی‌تو شد عاشقی و عشق دروغ
	بی‌تو رندی و نظربازی مرد			راستی سعدی شیرازی مرد
	اندر آن باغ که بر شاخه‌ی گل			آشیان ساخته‌ای چون بلبل
	زیر سر کن ز ره مهر و وفا			گوشه‌ای بهر پذیرایی ما