مثنوی معنوی/سر خواندن وضو کننده اوراد وضو را

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دفتر چهارم مثنوی  از مولوی
(سر خواندن وضو کننده اوراد وضو را)
'


در وضو هر عضو را وردی جداآمدست اندر خبر بهر دعا
چونک استنشاق بینی می‌کنیبوی جنت خواه از رب غنی
تا ترا آن بو کشد سوی جنانبوی گل باشد دلیل گلبنان
چونک استنجا کنی ورد و سخناین بود یا رب تو زینم پاک کن
دست من اینجا رسید این را بشستدستم اندر شستن جانست سست
ای ز تو کس گشته جان ناکساندست فضل تست در جانها رسان
حد من این بود کردم من لیمزان سوی حد را نقی کن ای کریم
از حدث شستم خدایا پوست رااز حوادث تو بشو این دوست را