مثنوی معنوی/دریافتن طبیبان الهی امراض دین و دل را

by مولوی

	این طبیبان بدن دانش‌ورند			بر سقام تو ز تو واقف‌ترند
	تا ز قاروره همی‌بینند حال			که ندانی تو از آن رو اعتلال
	هم ز نبض و هم ز رنگ و هم ز دم			بو برند از تو بهر گونه سقم
	پس طبیبان الهی در جهان			چون ندانند از تو بی‌گفت دهان
	هم ز نبضت هم ز چشمت هم ز رنگ			صد سقم بینند در تو بی‌درنگ
	این طبیبان نوآموزند خود			که بدین آیاتشان حاجت بود
	کاملان از دور نامت بشنوند			تا به قعر باد و بودت در دوند
	بلک پیش از زادن تو سالها			دیده باشندت ترا با حالها