مثنوی معنوی/بیان آنک در توبه بازست

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دفتر چهارم مثنوی  از مولوی
(بیان آنک در توبه بازست)
'


هین مکن زین پس فراگیر احترازکه ز بخشایش در توبه‌ست باز
توبه را از جانب مغرب دریباز باشد تا قیامت بر وری
تا ز مغرب بر زند سر آفتابباز باشد آن در از وی رو متاب
هست جنت را ز رحمت هشت دریک در توبه‌ست زان هشت ای پسر
آن همه گه باز باشد گه فرازوآن در توبه نباشد جز که باز
هین غنیمت دار در بازست زودرخت آنجا کش به کوری حسود