مثنوی معنوی/آشفتن آن غلام از نارسیدن جواب رقعه از قبل پادشاه

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دفتر چهارم مثنوی  از مولوی
(آشفتن آن غلام از نارسیدن جواب رقعه از قبل پادشاه)
'


 این بیابان خود ندارد پا و سربی‌جواب نامه خستست آن پسر 
 کای عجب چونم نداد آن شه جواببا خیانت کرد رقعه‌بر ز تاب 
 رقعه پنهان کرد و ننمود آن به شاهکو منافق بود و آبی زیر کاه 
 رقعه‌ی دیگر نویسم ز آزموندیگری جویم رسول ذو فنون 
 بر امیر و مطبخی و نامه‌برعیب بنهاده ز جهل آن بی‌خبر 
 هیچ گرد خود نمی‌گردد که منکژروی کردم چو اندر دین شمن