لاهوتی (تک‌بیت‌ها)

by ابوالقاسم لاهوتی

	همیشه هست به منقار بلبلان، پر گل،			تو آن گلی، که به منقار تو، بود بلبل.

***

	شب، دست نازکش، به لب پرتبم رسید،			گفتم: ببین، ز دست تو، جان بر لبم رسید.

***

	دوری از دلبر بگیرد؟..			پس، بگو شاعر بمیرد!

***

	نهد هر لحظه با تدبیر دیگر			ز مو، بر دست من، زنجیر دیگر.

***

	گیسوان تابیده، چون زنجیر می بندد به من،			خوب چون بندد مرا، بی رحم، می خندد به من!

***

	آنقدر آزار دادی تا که دل بیمار شد؛			دل که شد بیمار، ترکش کردی؛ این هم کار شد؟

***

	عالمی گویند عالم را، تو نور دیده ای.			من هم این را گفته ام؛ دیگر چرا رنجیده ای؟

***

	خسته ام، گفتم: ز لب یک ذره قندت را بده.			گیسو افشانی، مگر گفتم: کمندت را بده؟!

***

	چو یادم آید از آن اشک چون باران چشمانت،			دلم می سوزد، ای چشمان من قربان چشمانت!

***

	بر گرد رخ فکنده دو زلف سیاه را،			جادو ببین که بسته به زنجیر، ماه را!

***

	برایت دسته گل آوردم امروز،			به این بیچاره، زیبایی بیاموز.

***

	گوش من، چون حلقه امشب بر در است،			باز، دل در انتظار دلبر است.

***

	موی تو، گر که باشد، زنجیر بندگی، من			با دست خود، به گردن، زنجیر می گذارم.

***

	از جوهر خون جگر و خامهٔ مژگان			با نام تو، بر صفحهٔ دل، نامه نوشتم.

***

	هر شب، ز خودت بپرس، اگر تو مردی،			کامروز، چه خدمتی به مردم کردی؟

***