عبید زاکانی (غزلیات)/کرد فارغ گل رویت ز گلستان ما را

by عبید زاکانی

	کرد فارغ گل رویت ز گلستان ما را			کفر زلف تو برآورد ز ایمان ما را
	تا خیال قد و بالای تو در دل بگذشت			خاطر آزاد شد از سرو خرامان ما را
	ما که در عشق تو آشفته و شوریده شدیم			می‌کند حلقه‌ی زلف تو پریشان ما را
	تا به دامان وصالت نرسد دست امید			دست کوته نکند اشگ ز دامان ما را
	در ره کعبه‌ی وصل تو ز پا ننشینیم			گرچه در پا شکند خار مغیلان ما را
	ای عبید از پی دل چند توان رفت آخر			کرد سودای تو بس بی سر و سامان ما را