عبید زاکانی (غزلیات)/مرا دلیست ره عافیت رها کرده

by عبید زاکانی

مرا دلیست ره عافیت رها کردهوجود خود هدف ناوک بلا کرده ز جور چرخ ستم دیده و رضا دادهز خوی یار جفا دیده و وفا کرده به کار خویش فرو رفته مبتلی گشتهبه درد عشق مرا نیز مبتلی کرده هر آنچه داشته از عقل و دانش و دل و دینز دست داده و سر در سر هوی کرده گهی ز بیخردی آبروی خود بردهگهی ز بیخبری قصد جان ما کرده به قول و عهد بتان غره گشته وز سر جهلخیال باطل و اندیشه‌ی خطا کرده عبید را به فریبی فکنده از مسکنز دوستان و عزیزان خود جدا کرده