عبید زاکانی (غزلیات)/ما را ز شوق یار بغیر التفات نیست

by عبید زاکانی

	ما را ز شوق یار بغیر التفات نیست			پروای جان خویش و سر کاینات نیست
	از پیش یار اگر نفسی دور می‌شوم			هر دم که میزنم ز حساب حیات نیست
	در عاشقی خموشی و در هجر صابری			این خود حکایتیست که در ممکنات نیست
	رندی گزین که شیوه‌ی ناموس و رنگ و بو			غیر از خیال باطل و جز ترهات نیست
	بگذار هرچه داری و بگذر که مرد را			جز ترک توشه توشه‌ی راه نجات نیست
	از خود طلب که هرچه طلب میکنی زیار			در تنگنای کعبه و در سومنات نیست
	در یوزه کردم از لب دلدار بوسه‌ای			گفتا برو عبید که وقت زکوة نیست