عبید زاکانی (غزلیات)/بی‌یار دل شکسته و دور از دیار خویش

by عبید زاکانی

بی‌یار دل شکسته و دور از دیار خویشدرمانده‌ایم عاجز و حیران به کار خویش از روزگار هیچ مرادی نیافتیمآزرده‌ایم لاجرم از روزگار خویش نه کار دل به کام و نه دلدار سازگارخونین دلم ز طالع ناسازگار خویش یکدم قرار نیست دلم را ز تاب عشقدر آتشم ز دست دل بی‌قرار خویش از بهر آنکه میزند آبی بر آتشممنت پذیرم از مژه‌ی سیل‌بار خویش دیوانه دل به عشق سپارد عبیدوارعاقل به دست دل ندهد اختیار خویش