عبید زاکانی (غزلیات)/بدین صفت سر و چشمی و قد و بالائی

by عبید زاکانی

	بدین صفت سر و چشمی و قد و بالایی			کسی ندید و نشان کس نمیدهد جایی
	چنین شکوفه نخندد به هیچ بستانی			چنین بهار نیاید به هیچ صحرایی
	ز شست زلف تو هر حلقه‌ای و آشوبی			ز چشم مست تو هر گوشه‌ای و غوغایی
	کجا ز حال پریشان ما خبر دارد			کسی که با سر زلفش نپخت سودایی
	ز شوق پرتو رویت که شمع انجمن است			مرا ز غیر چو پروانه نیست پروایی
	خیال وصل تمنی کنم همی در خواب			چه دلپذیر خیالی چه خوش تمنایی
	خرد به ترک توام رای زد ولیک عبید			خلاف پیش تو مردن نمیزند رایی