عبید زاکانی (عشاقنامه)/ضمیر پاک آن مرغ سخن ساز
| ضمیر پاک آن مرغ سخن ساز | چو این افسانه کردم پیشش آغاز | |||||
| شد از حال دل پر دردم آگاه | چو آتش گشت و شد با باد همراه | |||||
| به خلوتگاه آن آرام جان رفت | باستادی ز هر چشمی نهان رفت | |||||
| باو از هر دری افسانه میگفت | حکایت خوب و استادانه میگفت | |||||
| ز من هر دم غمی تقریر میکرد | ز دریایی نمی تقریر میکرد | |||||
| چو رمزی زین حکایت یاد کردی | سمنبر زان سخن فریاد کردی | |||||
| بصنعت زین سخن دوری نمودی | بدو آئین مستوری نمودی | |||||