عبید زاکانی (عشاقنامه)/ز سوز عشق من جانت بسوزد

by عبید زاکانی

	ز سوز عشق من جانت بسوزد			همه پیدا و پنهانت بسوزد
	ز آه سرد و سوز دل حذر کن			که اینت بفسرد وانت بسوزد
	مبر نیرنگ و دستان پیش آن کو			به صد نیرنگ و دستانت بسوزد
	به دست خویشتن شمعی میفروز			که هر ساعت شبستانت بسوزد
	چه داری آتشی در زیر دامان			کز آن آتش گریبانت بسوزد
	دل اندر وصل من بستی و ترسم			که ناگه تاب هجرانت بسوزد
	ندارد سودت آن گاهی که گوئی			عبید آن نامسلمانت بسوزد