شاهنامه/آغاز کتاب

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' شاهنامه  از فردوسی پاکزاد گفتار اندر خرد


آغاز کتاب

بسم الله الرحمن الرحیم

 بنام خداوند جان و خردکزین برتر اندیشه برنگذرد 
 خداوند نام و خداوند جایخداوند روزی‌ده رهنمای 
 خداوند کیوان و گردان سپهرفروزندهٔ ماه و ناهید و مهر 
 ز نام و نشان و گمان برتر استنگارندهٔ بر شده گوهر است 
 به بینندگان آفریننده رانبینی مرنجان دو بیننده را 
 نیابد بدو نیز اندیشه راهکه او برتر از نام و از جایگاه 
 سخن هر چه زین گوهران بگذردنیابد بدو راه جان و خرد 
 خرد گر سخن برگزیند همیهمان را گزیند که بیند همی 
 ستودن نداند کس او را چو هستمیان بندگی را ببایدت بست 
 خرد را و جان را همی سنجد او در اندیشهٔ سخت کی گنجد او 
 بدین آلت رای و جان و روانستود آفریننده را چون توان 
 به هستیش باشد که خستو شویز گفتار بیکار یک سو شوی 
 پرستنده باشی و جوینده راهبفرمانها ژرف کردن نگاه 
 توانا بود هر که دانا بودز دانش دل پیر برنا بود 
 از این پرده برتر سخن‌گاه نیستبه هستیش اندیشه را راه نیست