سنایی غزنوی (غزلیات)/هر زمان از عشقت ای دلبر دل من خون شود

by سنایی غزنوی

	هر زمان از عشقت ای دلبر دل من خون شود			قطره‌ها گردد ز راه دیدگان بیرون شود
	گر ز بی صبری بگویم راز دل با سنگ و روی			روی را تن آب گردد سنگ را دل خون شود
	ز آتش و درد فراقت این نباشد بس عجب			گر دل من چون جحیم و دیده چون جیحون شود
	بار اندوهان من گردون کجا داند کشید			خاصه چون فریادم از بیداد بر گردون شود
	در غم هجران و تیمار جدایی جان من			گاه چون ذوالکفل گردد گاه چون ذوالنون شود
	در دل از مهرت نهالی کشته‌ام کز آب چشم			هر زمانی برگ و شاخ و بیخ او افزون شود
	تا تو در حسن و ملاحت همچنان لیلی شدی			عاشق مسکینت ای دلبر همی مجنون شود
	خاک درگاه تو ای دلبر اگر گیرد هوا			توتیای حور و چتر شاه سقلاطون شود
	ای شده ماه تمام از غایت حسن و جمال			چاکر از هجران رویت «عادکالعرجون» شود
	آن دلی کز خلق عالم دارد امیدی به تو			چون ز تو نومید گردد ماهرویا چون شود
	چون سنایی مدحتت گوید ز روی تهنیت			لفظ اسرار الاهی در دلش معجون شود