سنایی غزنوی (غزلیات)/زلف پر تابت ما در تاب کرد
ظاهر
| زلف پر تابت ما در تاب کرد | چشم پر خوابت مرا بی خواب کرد | |||||
| با تن من کرد نور عارضت | آنکه با تار قصب مهتاب کرد | |||||
| عنبرین زلف چو چوگان خم گرفت | تا دلم چو گوی در طبطاب کرد | |||||
| وان لب عناب گونت طعنه کرد | تا سرشگم سرخ چون عناب کرد | |||||
| گر عجب بود آنکه عشق تو مرا | مست و هالک بی نبید ناب کرد | |||||
| این عجبتر آنکه عشقت رایگان | چشم من پر لولو خوشاب کرد | |||||
| میغ روی خوب چون خورشید تو | چشمهی خورشید را محراب کرد | |||||
| و آتش روی ترا چون سجده برد | همچو ابدالان گذر بر آب کرد | |||||