سنایی غزنوی (غزلیات)/در دل آن را که روشنایی نیست

by سنایی غزنوی

	در دل آن را که روشنایی نیست			در خراباتش آشنایی نیست
	در خرابات خود به هیچ سبیل			موضع مردم مرایی نیست
	پسرا خیز و جام باده بیار			که مرا برگ پارسایی نیست
	جرعه‌ای می به جان و دل بخرم			پیش کس می بدین روایی نیست
	می خور و علم قیل و قال مگوی			وای تو کاین سخن ملایی نیست
	چند گویی تو چون و چند چرا			زین معانی ترا رهایی نیست
	در مقام وجود و منزل کشف			چونی و چندی و چرایی نیست
	تو یکی گرد دل برآری و ببین			در دل تو غم دوتایی نیست
	تو خود از خویش کی رسی به خدای			که ترا خود ز خود جدایی نیست
	چون به جایی رسی که جز تو شوی			بعد از آن حال جز خدایی نیست
	تو مخوانم سنایی ای غافل			کاین سخنها به خودنمایی نیست