سنایی غزنوی (غزلیات)/ای وصل تو دستگیر مهجوران

by سنایی غزنوی

	ای وصل تو دستگیر مهجوران			هجر تو فزود عبرت دوران
	هنگام صبوح و تو چنین غافل			حقا که نه‌ای بتا ز معذوران
	گر فوت شود همی نماز از تو			بندیش به دل بسوز رنجوران
	برخیز و بیار آنچه زو گردد			چون توبه‌ی من خمار مخموران
	فریاد ز دست آن گران جانان			بی عافیه زاهدان و بی‌نوران
	از طلعتها چو روی عفریتان			از سبلتها چو نیش زنبوران
	گویند بکوش تا به مستوری			در شهر شوی چو ما ز مشهوران
	نزدیکی ما طلب کن ای مسکین			تا روز قضا نباشی از دوران
	لا والله اگر من این کنم هرگز			بیزارم از جزای ماجوران
	معلوم شما نیست ز نادانی			ای زمره‌ی زاهدان مغروران
	آنجا که مصیر ما بود فردا			بی‌رنج دهند مزد مزدوران