سنایی غزنوی (غزلیات)/ای من مه نو به روی تو دیده

by سنایی غزنوی

	ای من مه نو به روی تو دیده			واندر تو ماه نو بخندیده
	تو نیز ز بیم خصم اندر من			از دور نگاه کرده دزدیده
	بنموده فلک مه نو و خود را			در زیر سیاه ابر پوشیده
	تو نیز مه چهارده بنمای			بردار ز روی زلف ژولیده
	کی باشد کی که در تو آویزم			چون در زر و سیم مرد نادیده
	تو روی مرا به ناخنان خسته			من دو لب تو به بوسه خاییده
	ای تو چو پری و من ز عشق تو			خود را لقبی نهاده شوریده