| | | | | | |
| |
اقتدا بر عاشقان کن گر دلیلت هست درد |
|
ور نداری درد گرد مذهب رندان مگرد |
|
| |
ناشده بی عقل و جان و دل درین ره کی شوی |
|
محرم درگاه عشقی با بت و زنار گرد |
|
| |
هر که شد مشتاق او یکبارگی آواره شد |
|
هر که شد جویای او در جان و دل منزل نکرد |
|
| |
مرد باید پاکباز و درد باید مرد سوز |
|
کان نگارین روی عاشق می نخواهد کرد مرد |
|
| |
خاکپای خادمان درگه معشوق شو |
|
بوسه را بر خاک ده چون عاشقان از بهر درد |
|
| |
هر کرا سودای وصل آن صنم در سر فتاد |
|
اندرین ره سر هم آخر در سر این کار کرد |
|
| |
ای سنایی رنگ و بویی اندرین ره بیش نیست |
|
اندرین ره رو همی چون رنگ و بو خواهند کرد |
|
