سنایی غزنوی (غزلیات)/از ماه رخی نوش لبی شوخ بلایی

by سنایی غزنوی

	از ماه رخی نوش لبی شوخ بلایی			هر روز همی بینم رنجی و عنایی
	شکرست مر آنرا که نباشد سر و کارش			با پاک‌بری عشوه‌دهی شوخ دغایی
	گویی که ندارد به جهان پیشه‌ی دیگر			جز آنکه کند با من بیچاره جفایی
	تا چند کند جور و جفا با من عاشق			ناکرده به جای من یکروز وفایی
	تا چند کشم جورش من بنده به دعوی			یعنی که همی آیم من نیز ز جایی
	دانم که خلل ناید در حشمت او را			گر عاشق او باشد بیچاره گدایی
	گر جامه کنم پاره و گر بذل کنم دل			گوید که مرا هست درین هر دو ریایی
	خورشید رخست او و سنایی را زان چه			چون نیست نصیب او هر روز ضیایی