سنایی غزنوی (غزلیات)/از ماه رخی نوش لبی شوخ بلایی

از ویکی‌نبشته
سنایی غزنوی (غزلیات) از سنایی غزنوی
(از ماه رخی نوش لبی شوخ بلایی)
  از ماه رخی نوش لبی شوخ بلایی هر روز همی بینم رنجی و عنایی  
  شکرست مر آنرا که نباشد سر و کارش با پاک‌بری عشوه‌دهی شوخ دغایی  
  گویی که ندارد به جهان پیشه‌ی دیگر جز آنکه کند با من بیچاره جفایی  
  تا چند کند جور و جفا با من عاشق ناکرده به جای من یکروز وفایی  
  تا چند کشم جورش من بنده به دعوی یعنی که همی آیم من نیز ز جایی  
  دانم که خلل ناید در حشمت او را گر عاشق او باشد بیچاره گدایی  
  گر جامه کنم پاره و گر بذل کنم دل گوید که مرا هست درین هر دو ریایی  
  خورشید رخست او و سنایی را زان چه چون نیست نصیب او هر روز ضیایی