کلیات سعدی/غزلیات/اگر گلاله مشکین ز رخ براندازی

by سعدی

۵۷۶ – ط

	اگر گلالهٔ مشکین ز رخ براندازی			کنند در قدمت عاشقان سراندازی
	اگر برقص درآئی تو سرو سیم اندام			نظاره کن که چه مستی کنند و جانبازی
	تو با چنین قد و بالا و صورت زیبا			بسرو و لاله و شمشاد و گل نپردازی
	کدام باغ چو رخسار تو گلی دارد؟			کدام سرو کند با قدت سرافرازی؟
	بحسن خال و بناگوش اگر نگاه کنی			نظر تو با قد و بالای خود[۱] نیندازی
	غلام باد صبایم غلام باد صبا			که با کلالهٔ جعدت همیکند بازی
	بگوی مطرب یاران بیار[۲] زمزمهٔ			بنال بلبل مستان که بس خوش آوازی
	که گفته است که صد دل بغمزهٔ ببری؟			هزار صید بیک تاختن بیندازی
	ز لطف لفظ شکربار گفتهٔ سعدی			شدم غلام همه شاعران شیرازی[۳]

---

1. نظر ز خویش دگر بر کسی.
2. مطرب بمجلس بساز.
3. در بعضی از نسخه‌ها اینغزل نیست.