رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/یک جرعه می ز ملک کاوس بهست

by عمر خیام

۵۲

	یک جرعهٔ می ز ملک کاوس بهست			از تخت قباد و ملکت طوس بهست
	هر ناله که رندی بسحرگاه زند			از طاعت زاهدان سالوس بهست

---

رباعی ۵۲– دیوان خواجه حافظ از نظیر این معنی که طعن بر زاهدان ریائی است پُر است مثلا میفرماید:

	باده نوشی که در او رو و ریائی نبود			بهتر از زهد فروشی که در او رو و ریاست

و همچنین:

	می خور که صد گناه ز اغیار در حجاب			بهتر ز طاعتی که ز روی ریا کنند

گویندگان دیگر هم در این باب کوتاهی نکرده‌اند مثالهای آن چنان فراوانست که حاجت بنقل نداریم.