رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/چون عمر بسر رسد چه شیرین و چه تلخ

by عمر خیام

۵۳

چون عمر بسر رسد چه شیرین و چه تلخپیمانه چو پُر شد چه بغداد و چه بلخ می نوش که بعد از من و تو ماه بسیاز سلخ بغرّه آید از غرّه بسلخ