رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/چون نیست حقیقت و یقین اندر دست
۲۸
| چون نیست حقیقت و یقین اندر دست | نتوان بامید شک همه عمر نشست | |||||
| هان تا ننهیم جام می از کفِ دست | در بیخبری مرو چه هشیار و چه مست | |||||
رباعی ۲۸– بامید شک یعنی در حال شک و تردید. این رباعی اظهار تاسّف و تحسر از اینست که حقیقت کار جهان را نمیتوانیم معلوم کنیم.