رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/می خوردن و گرد نیکوان گردیدن
۱۴۷
| می خوردن و گِردِ نیکوان گردیدن | به زانکه بزرق زاهدی ورزیدن | |||||
| گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود | پس روی بهشت کس نخواهد دیدن | |||||
۱۴۷
| می خوردن و گِردِ نیکوان گردیدن | به زانکه بزرق زاهدی ورزیدن | |||||
| گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود | پس روی بهشت کس نخواهد دیدن | |||||