رباعیات خیام (تصحیح فروغی و غنی)/تا چند اسیر عقل هرروزه شویم
۱۲۶
| تا چند اسیر عقل هرروزه شویم | در دهر چه صد ساله چه یک روزه شویم | |||||
| در ده تو بکاسه می از آن پیش که ما | در کارگه کوزه گران کوزه شویم | |||||
رباعی ۱۲۶– عقل هر روزه یعنی عقل عامیانه که در عمق مطلب تفکّر نمیکند و غافل است.