دیوان شمس/گر من ز دست بازی هر غم پژولمی

by مولوی

گر من ز دست بازی هر غم پژولمیزیرک نبودمی و خردمند گولمی گر آفتاب عشق نبودیم چون زحلگه در صعود انده و گه در نزولمی ور بوی مصر عشق قلاوز نیستیچون اهل تیه حرص گرفتار غولمی ور آفتاب جان‌ها خانه نشین بدیدربند فتح باب و خروج و دخولمی ور گلستان جان نبدی ممتحن نوازمن چون صبا ز باغ وفا کی رسولمی عشق ار سماع باره و دف خواه نیستیمن همچو نای و چنگ غزل کی شخولمی ساقیم گر ندادی داروی فربهیهمچون لب زجاج و قدح در نحولمی گر سایه چمن نبدی و فروغ اومن چون درخت بخت خسان بی‌اصولمی بر خاک من امانت حق گر نتافتیمن چون مزاج خاک ظلوم و جهولمی از گور سوی جنت اگر راه نیستیدر گور تن چرا خوش و باعرض و طولمی ور راه نیستی به یمین از سوی شمالکی چون چمن حریف جنوب و شمولمی گر گلشن کرم نبدی کی شکفتمیور لطف و فضل حق نبدی من فضولمی بس کن ز آفتاب شنو مطلع قصصآن مطلع ار نبودی من در افولمی