دیوان شمس/گر زانک ملولی ز من ای فتنه حوران

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(گر زانک ملولی ز من ای فتنه حوران)
'


 گر زانک ملولی ز من ای فتنه حوراناین سلسله بگذار و کسی را بمشوران 
 در کوچه کوران تو یکی روز گذشتیافتاد دو صد خارش در دیده کوران 
 در خواب نمودی تو شبی قامت خود رابر سرو بیفزود ز تو قد قصوران 
 ای آنک تو را جنبش این عشق نبوده‌ستحیران شده بر جای تو چون تازه حضوران 
 از لحن عرابی چو شتر بادیه کوبدزین لحن چه بیگانه‌ای ای کم ز ستوران 
 عشقا تو سلیمان و سماع است سپاهترفتند به سوراخ خود از بیم تو موران 
 شمس الحق تبریز چو خورشید برآیدزیرا که ز خورشید بود جامه عوران