دیوان شمس/کل عقل بوصلکم مدهش
| کل عقل بوصلکم مدهش | کل خد ببینکم مخدش | |||||
| مست گشتم ز طعنه و لافش | دردیش خوشتر است یا صافش | |||||
| بصر العقل من جلالتکم | مثل الترک عینه اخفش | |||||
| کر شوم تا بلندتر گوید | هر که او دم زند ز اوصافش | |||||
| شارب الخمر کیف لا یسکر | صاحب الحشر کیف لا ینعش | |||||
| زان دمی کو دمید در عالم | گشت پرگل ز قاف تا قافش | |||||
| مسکن الروح حول عزته | مسکن لیس فیه یستوحش | |||||
| اندرآید سپهر تا زانو | چو کشد بوی مشک از نافش | |||||
| من اتاه الی الخلود اتی | و انتهی من مکانه المرعش | |||||
| جان برید از جهان و عذرش این | کالفتی یافتم ز ایلافش | |||||