دیوان شمس/هم تو شمعی هم تو شاهد هم تو می

by مولوی

هم تو شمعی هم تو شاهد هم تو میهم بهاری در میان ماه دی هر طرف از عشق تو پر سوختهآفتاب و صد هزاران همچو دی چون همیشه آتشت در نی فتدرفت شکر زین هوس در جان نی سر بریدی صد هزاران را به عشقزهره نی جان را که گوید های و هی عاشقان سازیده‌اند از چشم بدخانه‌ها زیر زمین چون شهر ری نیست از دانش بتر اشکنجه‌ایوای آنک ماند اندر نیک و بی آن زنان مصر اندر بیخودیزخم‌ها خورده نکرده وای وی در شب معراج شاه از بیخودیصد هزاران ساله ره را کرده طی برشکن از باده‌های بیخودانتخته بندی ز استخوان و عرق و پی شمس تبریزی تو ما را محو کنز آنک تو چون آفتابی ما چو فی