دیوان شمس/من از سخنان مهرانگیز

by مولوی

	من از سخنان مهرانگیز			دل پر دارم ز خواب برخیز
	ای آنک رخ تو همچو آتش			یک لحظه ز آتشم مپرهیز
	شیرم ز تو جوش کرد و خون شد			ای شیر به خون من درآمیز
	با یارک خود بساز پنهان			مستیز به جان تو که مستیز
	تسلیم قضا شدم ازیرا			مانند قضا تو تندی و تیز
	بنگر که چه خون دل گرفتست			بر گرد قبام چون فراویز
	در خشم مکن تو چشم خود را			وان فتنه خفته را مینگیز
	خود خفته نماید و نخفتست			آن نرگس پرخمار خون ریز