دیوان شمس/طوبی لمن آواه سر فاده

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(طوبی لمن آواه سر فاده)
'


 طوبی لمن آواه سر فادهسکن الفاد بعشقه و وداده 
 نفس الکریم کمریم و فادهشبه المسیح و صدره کمهاده 
 اذن الفاد لکی یبوح بسرهشرح الصدور کرامه لعباده 
 رحم القلوب بفتح‌ها و فتوح‌هاقهر النفوس سیاسه لجهاده 
 کشف الغطاء و لا انتظار و لا نسافرح السعید تانسا بعتاده 
 عشقوا لرأیه ربهم و تعلقواو العرش یخضع حالهم بعماده 
 و صلوا الی نظر الحبیب بفضلهو الحق ارشدهم بحسن رشاده 
 القوم معشوقون فی اوصافهمو الحق عاشقهم علی افراده 
 حار العقول به عاشقیه تحیراکیف العقول به معشقیه فناده 
 لا تنکرن و لا تکن متصرفابالعقل فی هذا و خف لکیاده 
 فالامر اعظم من تصرف حکمناو الود بالجبار من اعقاده 
 ملک البصیره من ممالک شیخنایعطی و یمنع ما یشا بمراده 
 ما غاب من قلبی شعاشع خدهلا تشمتوا بصدوده و بعاده 
 شمس المصیف اذا نی بغروبهما غاب حر الشمس من عباده 
 تبریز جل به شمس دین سیدیما اکرم المولی بکثر رماده