دیوان شمس/شد ز غمت خانه سودا دلم

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
شد ز غمت خانه سودا دلم
'


 شد ز غمت خانه سودا دلمدر طلبت رفت به هر جا دلم 
 در طلب زهره رخ ماه رومی نگرد جانب بالا دلم 
 فرش غمش گشتم و آخر ز بخترفت بر این سقف مصفا دلم 
 آه که امروز دلم را چه شددوش چه گفته است کسی با دلم 
 از طلب گوهر دریای عشقموج زند موج چو دریا دلم 
 روز شد و چادر شب می درددر پی آن عیش و تماشا دلم 
 از دل تو در دل من نکته‌هاستوه چه ره است از دل تو تا دلم 
 گر نکنی بر دل من رحمتیوای دلم وای دلم وا دلم 
 ای تبریز از هوس شمس دینچند رود سوی ثریا دلم