دیوان شمس/سرکه هفت ساله را از لب او حلاوتی

by مولوی

	سرکه هفت ساله را از لب او حلاوتی			خاربنان خشک را از گل او طراوتی
	جان و دل فسرده را از نظرش گشایشی			سنگ سیاه مرده را از گذرش سعادتی
	از گذری که او کند گردد سرد دوزخی			وز نظری که افکند زنده شود ولایتی
	مرده ز گور برجهد آید و مستمع شود			گر بت من ز مرده‌ای یاد کند حکایتی
	آنک ز چشم شوخ او هر نفسی است فتنه‌ای			آنک ز لطف قامتش هر طرفی قیامتی
	آه که در فراق او هر قدمی است آتشی			آه که از هوای او می‌رسدم ملامتی