دیوان شمس/درخت اگر متحرک بدی به پا و به پر

by مولوی

	درخت اگر متحرک بدی به پا و به پر			نه رنج اره کشیدی نه زخمه‌های تبر
	ور آفتاب نرفتی به پر و پا همه شب			جهان چگونه منور شدی بگاه سحر
	ور آب تلخ نرفتی ز بحر سوی افق			کجا حیات گلستان شدی به سیل و مطر
	چو قطره از وطن خویش رفت و بازآمد			مصادف صدف او گشت و شد یکی گوهر
	نه یوسفی به سفر رفت از پدر گریان			نه در سفر به سعادت رسید و ملک و ظفر
	نه مصطفی به سفر رفت جانب یثرب			بیافت سلطنت و گشت شاه صد کشور
	وگر تو پای نداری سفر گزین در خویش			چو کان لعل پذیرا شو از شعاع اثر
	ز خویشتن سفری کن به خویش ای خواجه			که از چنین سفری گشت خاک معدن زر
	ز تلخی و ترشی رو به سوی شیرینی			چنانک رست ز تلخی هزار گونه ثمر
	ز شمس مفخر تبریز جوی شیرینی			از آنک هر ثمر از نور شمس یابد فر