دیوان شمس/بیا بوسه به چند است از آن لعل مثمن

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(بیا بوسه به چند است از آن لعل مثمن)
'


 بیا بوسه به چند است از آن لعل مثمناگر بوسه به جانی است فریضه است خریدن 
 چو آن بوسه پاک است نه اندرخور خاک استشوم جان مجرد برون آیم از این تن 
 مرا بحر صفا گفت که کامی نرسد مفتگر آن گوهر با توست صدف را هله بشکن 
 پی بوسه گل را که فر بخشد مل راجهانی است زبان‌ها برون کرده چو سوسن 
 غلط گر همه شاهید چو مریخ و چو ماهیدهلا بوسه مخواهید از آن دلبر توسن 
 درآ ای مه آفاق که روزن بگشادمشبی بر رخ من تاب لبی بر لب من زن 
 در گفت فروبند و گشا روزن دل راز مه بوسه نیابید مگر از ره روزن