دیوان شمس/بتاب ای ماه بر یارم بگو یارا اغا پوسی

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(بتاب ای ماه بر یارم بگو یارا اغا پوسی)
'


 بتاب ای ماه بر یارم بگو یارا اغا پوسیبزن ای باد بر زلفش که ای زیبا اغا پوسی 
 گر این جایی گر آن جایی وگر آیی وگر ناییهمه قندی و حلوایی زهی حلوا اغا پوسی 
 ملامت نشنوم هرگز نگردم در طلب عاجزنباشد عشق بازیچه بیا حقا اغا پوسی 
 اگر در خاک بنهندم تویی دلدار و دلبندموگر بر چرخ آرندم از آن بالا اغا پوسی 
 اگر بالای که باشم چو رهبان عشق تو جویموگر در قعر دریاام در آن دریا اغا پوسی 
 ز تاب روی تو ماها ز احسان‌های تو شاهاشده زندان مرا صحرا در آن صحرا اغا پوسی 
 چو مست دیدن اویم دو دست از شرم واشویمبگیرم در رهش گویم که ای مولا اغا پوسی 
 دلارام خوش روشن ستیزه می‌کند با منبیار ای اشک و بر وی زن بگو ایلا اغا پوسی 
 تو را هر جان همی‌جوید که تا پای تو را بوسدندارد زهره تا گوید بیا این جا اغا پوسی 
 وگر از بنده سیرابی بگیری خشم و دیر آییبماند بی‌کس و تنها تو را تنها اغا پوسی 
 بیا ای باغ و ای گلشن بیا ای سرو و ای سوسنبرای کوری دشمن بگو ما را اغا پوسی 
 بیا پهلوی من بنشین به رسم و عادت پیشینبجنبان آن لب شیرین که مولانا اغا پوسی 
 منم نادان تویی دانا تو باقی را بگو جانابه گویایی افیغومی به ناگویا اغا پوسی