دیوان شمس/ببستی چشم یعنی وقت خوابست

by مولوی

	ببستی چشم یعنی وقت خوابست			نه خوابست آن حریفان را جوابست
	تو می دانی که ما چندان نپاییم			ولیکن چشم مستت را شتاب‌ست
	جفا می‌کن جفاات جمله لطف‌ست			خطا می‌کن خطای ات صواب‌ست
	تو چشم آتشین در خواب می‌کن			که ما را چشم و دل باری کبابست
	بسی سرها ربوده چشم ساقی			به شمشیری که آن یک قطره آبست
	یکی گوید که این از عشق ساقیست			یکی گوید که از فعل شرابست
	می و ساقی چه باشد نیست جز حق			خدا داند که این عشق از چه بابست